Başlarken O Son Fasla

Göçüp gitmeden evvel Yaradan vermiş mehil

İçecek suyum varmış konakladığım elde

Oturup kalkıyorum mihmandarım da ehil

Olduktan sonra; bana, 'yok çeker' hangi belde

Bir şehir bulmuşum ki olmuşum en baş konuk

Köşkler, köşkerler orda görmekte hizmetimi

Köşkün sahibi ise sanki ezelden yanık

Bakarak gözlerime gösterir kıymetimi

Üç beş yıl mı, asır mı; kestirmek birazcık zor

Girdiğim bir yol var ki alaca iri kuşlar

Uçuyordu üstümde, bulutlar ise yer yer

Kararırken anlarım, birazdan yağmur başlar

Ordan kaçarken yolda kayalar ufak ufak

Dağılıp da tepeden hep üstüme döküldü

Gece bitmek üzere yakında söker şafak

Aniden bir patlama üste yağansa küldü

Az daha gitmiştim ki bir şeyler oldu peyda

Gelerek peşim sıra ettiler beni takip

Ve bir ses ki içimde öten bülbülü şeyda

Yaktı kavurdu beni korkuya müteakip

Anladım ki dünyada yalnız değilim asla

Kader deyip geçemem yönümü seçmeliyim

Tutunup muğlak ipe başlarken o son fasla

Malayani işlerden hemen vazgeçmeliyim