Başlığına Haciz Gelmiş Şiir

Ben kaptansız bir yelkenliyim

Nereye eserse rüzgâr oraya giderim

Ne liman ararım ne bir koy

Kezâ ne de sığınmaya muhtacım

Bırak bir nihânın içinde kaybolayım

Al beni de içine ben de bir sır olayım

Belki o zaman inanırım

Derim ki ben de yaratıldım

Ve belki de o zaman secdeye varır başım

O zaman durulur şu kudurmuş denizin suları

O zaman diner dalgaların çarptığı göğsümün ağrısı

Belki o zaman anlarım

Derim ki ben de insanım

Topraktan oldum toprak olacağım

Akar gözyaşlarım

Ağlarım

Tut elimi çek içine

Bırak beni sende kaybolayım...