Baştan Sona Sondan Başa
Bir pazılım var
Bitiremediğim
Bir kitabım var
Okuyamadığım
Bir şiirim var
Sonunu yazamadığım
Bir aşk var
Bulamadığım
Bir hayatım var
Boş, bomboş
Bir hayatım var
Doya doya yaşayamadığım
Bir hayatım yok aslında
Bir sürü soru var aklımda
Tıkılmışım dört duvar arasına
Çıkmak mümkün değil
Tıkılıp kaldım dört duvar arasına
Aslında iyi de oldu
Kendimle, kendi sorunlarımla
Yüzleşiyorum bir başıma
Sordum kendime
Sordukça da dertlendim
Bir yanımda melek
Bir yanımda şeytan
Biri çık dışarı yaşa hayatını derken
Diğeri kal burada kendinle yüzleş der
Aslında ikisi de haklı
Son gördüğüm şey turuncu bir gökyüzüydü
Birden eskiye döndüm nedensizce
Hatırladım çark caddesinde elimi kolumu
Sallaya sallaya gezdiğim günleri
İyi de bu kadar güzel bir hayatım varken noldu
Zamanı biraz daha ileri alalım
Sene bin dokuz yüz doksan dokuz, on yedi ağustos
Off hatırlamak istemiyorum
İşte kafamdaki asıl sorun buydu
Gözlerimi açtığımda
Tavan üzerime doğru çöküyordu
Her tarafta çığlıklar, bağırışlar
Kim öldü kim kaldı
Neyim kaldı ki
Benim ailem gitti be ailem
Benim tek desteğim tek dayanağım
Benim ailem gitti be
İşte o günden beri
Bu dört duvar arasında
Kendimce yaşıyorum
Daha doğrusu ölüp ölüp diriliyorum
Beni buradan kurtaracak
Bir desteğe ne bileyim işte
Bir şeylere ihtiyacım vardı
Ama bu bir hayaldi sadece
Üstümde yırtık pırtık bir gömlek
Altımda ise aynı şekilde bir pantolon
Kısacası burada ölümü bekliyorum
Sıranın bana gelmesini bekliyorum
Cesaretimi topladım
Kalktım yerimden
Ufacıcık bir delik görüyordum
İçeri ışık saçan
Gidip bakmak istedim
Gözümü dayadığımda duvara
Gördüğüme inanamadım
Hayat değişmemişti
Herkes sevinç içinde dolaşıyordu
Ne oldu bunlara dedim kendimce
Bunların hiç biri mi deprem yaşamadı
Hayata açılan kapıdan dışarı çıktım
İlk işim memleketimin kokusunu ciğerlerime çekmek oldu
Şimdi yürüyorum bomboş
Yanımdan geçen bir amca bana
Bakıp selam verdi
Amcama sordum
Bu insanlar hiç mi deprem yaşamadı anneleri babaları ölmedi mi
Cevabı çok kısaydı'evet'dedi ve devam etti
Oğlum belki anneleri babaları ölmüş olabilir ama onlar yaşıyor
Onlar yaşıyor
Evet, anahtar kelime buydu
Ben hala yaşıyordum
Ve hayatı yaşamalıydım
Oturdum bir banka
Ben bunca yıl ne yaptım
Hala inanamıyorum
Ben yaşıyorum
Kendime kızdım
Hemen bir iş aramaya başladım
Güzel bir iş buldum
Biraz para biriktirdim
Kendime çeki düzen verdim
İşte hayat bu be
Diye düşünürken
Beni hayata bağlayan o amca
Yolun karşısında birden yıkıldı
Koşarak yanına giderken
Son gördüğüm mavi renkli bir arabaydı
İŞTE, BAŞTAN SONA SONDAN BAŞA GELMİŞTİM.