Batmasaydı

Güneş batırırken sarhoş olduk,

Şehrin yamaçlarında el salladık kızıllığa

Yüzümüzü kızartırken günün son demi

Biz

Şarap demledik

Fasılalarla

Ne gün belledik

Ne kandil

Günah dedi, sakalı kısa er kişi

Omuz silkeledik,

Duymadık ağızlarımızın kokusunu

Dudaklarımıza yapışıp türküler söyledik

Körfezin son martısı ile

Sevdalaştık

Mermileşti küfrümüz semaya

Yıldız düştü avuçlarımıza

Şükrettik

Zühre sürdük alnımıza

Siz kararırken

Biz aydınlandık koruk tadında

Suç bizde değil

Güneşi böyle

Zulüm gibi göğsümüze batıranda

Batmasaydı bu şehirde şarkı gibi, körfez

Belki ilahi söylerdik bizde

Sakalı kısa er kişiyle mum kokulu mescitlerde...