Bayram Gelmiş N/eylersin
bayram gelmiş n/eylersin
gamlı gönlüme ahuzar eyle
yine uzaklara sitem sal
göğsüme yokluğun d/ayandı
her bayram yokluğun mezar ziyareti
ya öyleydi
köye giden yön levhası
anlamıştım ki
yön işareti, hepte mezarlığa gider
bu yıl yine seyran eyledim
ölüler kentine
anıları rehber olsun
nazara anılardan k/oylanır
bize eser k/aldıysa
eğer yollarına ölürüm ferman bizim
be dostum
bayram seyran desekte
ölen öldü kalanlara selam ola...
öğrendik dindarı ile alemi seyri
koyulduk bilinmezi ile demi
yok olduk hakkın hukukundan
karanlık içinde seferin olur
o zaman yollarına ölürüm
tutkumun son nefesine...
ay doğmazken gece karanlığında
ayazlanan gökyüzü aydınlanır
can yanar yollarına
ellerim gözlerine dayanır
bilmişim
bu dünya halleri yaman
ne haller var
içimde düşlenen z/aman
ne insan var
içleri duman karası
yüzleri iki nuastan ibaret
usanırım halleri perişan
sevdalı diyarlara yol sürülür
dillerine yazılan yaralar
hendek kazar
bildiğine kazılan mezarı
olur olmazı kar bildiği
günü gün etmediği kendi sildiği
bayramını seyranından yol bildiği
bayram gelmiş n/eylersin
sen gönlüme ne söylersin
yolu yoluma b/oylarsın
açılan yaralarıma ne (s)öylersin
07 Kasım**11* Karataş