Bazen Doğarız Yeniden

hani gözden ırak yalnızlık çekince içine

son yudum karanlığı,

kusarsın ya

devşirip dünden ne varsa

böğrüne çöreklenir

acının gün batımı

misal

elif konar köprücük kemiğine zamanın

öyle başlarken dua

kırılgan cemreler düşer şafağın avurtlarına

sarhoş döneriz

şehrin şimaline

geceden kalma üzüm tortularını, tükürüp

dilimizde kekremsi

yakamoz kokuları

parmaklarımıza yılışan, saydam yosunlar

kayarken

yörüngemizden kıyam

başı bozuk secdeler düşer, kıblesini şaşırtan yıldızlara

zühre olur ölürüz bazen

sabah ezanında

bazen doğarız yeniden

kilitleri kırılan meyhaneden

sırça köşke düşer hayalimiz

altımızda patikalar kayarken

tozlanır misal

dizlerimiz, düşe kalka

toprağı tutsan, savurur rüzgar

göğe tutunsan kaygan yağmurlar

yağarsın içine kırkikindiler gibi, sel boğar kadehi....