Bazen Durur Düşünürsün

Bazen durur düşünürsün

Geçmişin ayak izlerini silmek istersin benliğinden

Oysa parsellenmiş en sevdiğinler

Kıyı bir kentin köşe taşı gibi

Yüreğinin orta yerinde.

Çok zaman üşürsün zemheri ayazında

Kelimeler tıkılır boğazına

Anlarsın ki gelip geçen yıllar bağbozumunda

Anlarsın ki kaderin kerpiç taşları

Eriyor yaz sıcağında.

Bazen pimi çekik bomba gibi bekliyorsun

Ya da kendini attığın siperin derdini soruyorsun

Delik deşik olmuş mazinin

Kum torbasından ne farkı vardı

Düşünüyorsun, ölüyorsun.

Seyir defteri doldu

Kulaklar sağır