Bazen İnsan

Bazen insan,

Her şeyden umudunu kestiği anda

Hayat bir sıfır öne geçtiğinde

Çok yerinde bir oyuncu değişikliği yapıp

Skoru dengeleyecek birine ihtiyaç duyar

Bazen insan,

Bir rüzgar gibi essen kuzeyden kuzeyden

Böyle yelkenleri doldurup taşıran cinsten

Rotasını kaybetmiş bir gemiye yardım etsen

Uçsuz bucaksız atlas okyanusunda

İşte o gemi ben olurdum diye düşünür

Bazen insan,

Korkar kalbini saklar

Ve bir kaldırım taşının altına hemde

Çünkü tek dikkat çekmeyecek yer

Ayaklarının altıdır diye düşünür

Ve bazen insanlar,

Pencerene konan kuşlar gibidir

Neşelidirler ve bir o kadarda hüzünbaz

Seslerini duymak, o cıvıl cıvıl seslerini duymak

Bir gülümseme yaratır solgun yüzünde

Bazen insan,

Yeniden doğar yeşerir, çiçek açar

Gönül çiçeğim yeniden açtığında

Sen olacaksın yapraklarımda

Sen kokacağım büsbütün

Senin rengine boyanacak dallarım.