Be İstanbul

İstanbullll; yedi tepeli şehir derlermiş sana

küçük bir aşk labirentinde yolun sonunu bulmaya calışanlar hasta sana

sahipsiz köpekler hasta sana

elinde boş şişesiyle bir parça simidiyle lütufsuz severler seni

boğazın sert esen rüzgarına, sarılmaya..

ben bilmem, göremedim seni daha

ama.. ben tarihine hastayım, zülfikar misalii keskinliğine,

umudun bittiği yerde küllenmiş anılarına...

tarhinde akıttığın kanlara,

sana hastayım, İstanbul'a..

metropol oluşuna yada şehvetine değil, ben sana hastayım Fatih'in eseri olan İstanbul'a..

gösterişin etkilemez beni ..

aşığım ,tutku desem değil geçiçi bir şey asla

sen vazgeçilmez bir bağımlılık yaptın ruhuma,

unutturdun benim hayat mücadelemi

ama bırakmadınki doya doya yaşayım seni

bırakmadılar senii bana,

kadehimde yaşattılar bu sancıyı,

kıpırdayamaz elim, gönlüm yaralı,

seni benden aldılar ki yazık... ben ki senin için varım

Akdenizin kaptan-ı deryası Barbaros Hayrettin paşa için değil...

Fatih'in eseri İstanbul içinnnn ve senin için..........