Bedensiz Çizgi

Duru sulara gömdüğüm,

Taşların suretine yazdıklarım.

Yoğunluğunu yitiren su

Kütlesini kaybeden kelimeler.

Boğmak için okyanusa gömdüğüm düşünceler...

İşitemediğim bir ses de sağır oluyorum

Yürüyemediğim bir sokakta kayboluyorum

Hiçbir tanrı çağırmaz bir daha Yusuf'u.

Kuyular,

Çağların gömütleri

Karanlık olan evren değil;

İnsan!

Tek bir kibrit çöpü karanlığı yeniyorsa

İnsan henüz yeterince

Öğrenmemiştir.

Kuyular

Zaman dönencesi

Cesetlerle dolu.

Hadi bana bedensiz bir soru çiz:

Yanı başında ki uçurumlarda

Çocukluğunun beşiğini ne kadar salladın ?

Ne kadar tuttun ellerinden kendinin

Bırakmamak için

Kaç duvara haykırdın çizgilerini

Söyle;

Kaç çizgi eksildi yüreğinde

Kaç çizgi kendine ihanet ettin

Kaç çizgi aldandın?

Kuyularındaki

Her çizgi giyotindir;

Yoğunluğunu ve kütlesini

Kaybeden izgi.

Sokaklara yazı yazdın mı hiç

Duvarlara

Parmak izlerini takip etti mi yüreğin hiç...

Yitik umutları bekle,

Göğsünü yarıp dokunabilir misin kendi ellerinle

Yüreğine?

Kayan bir bedeni

Üç tarafı denizlerle çevrili okyanusları

Üç defa teslim ettim kendimi ellerimle

Üç defa gölgesine bıraktım bu hayatı

Toz zerresinin.

Yangın öyle sinmişti ki yeryüzüne

Yendik mi yenildik mi

Öyle o kadar çok yandık ki

Oysa,

Bir çizgisiz beden

Yeterdi

İzgiden insan devşirmeye..