Bekar Odam

Sessizliğin koynunda sarılmışız geceyle

Hasretin en büyüğü içimizde bahtiyar

İştiyak duvarımda raks ederken neşeyle

Yaz günü gözlerime neden yağıyor karlar

Kapıda bir çıtırtı pencerede bir gölge

Kim kovalıyor beni, kim soruyor künyemi

Benim daracık odam canlı girmeyen bölge

Madem kimse girmedi kim sıkıyor ensemi

Masadaki çaydanlık raftaki isli kazan

Benim kadar sefiller benim kadar muzdarip

Yan odadaki komşum Diyarbakırlı Hasan

Koysan ölçemez mizan ben garibim o garip

Yağmur ile rüzgarı dinledim öz sesinden

İçtim avuçlarımla korkuyu yudum yudum

Sonra bir ninni tuttu memleket nefesinden

Uzandım ve annemin kollarında uyudum