Believer

Gövdesi hırslı parıltının göbeğine düş kamaşıyor

Efrat edasıyla sessizliği ürküten siyah atlar şahlanıyor içimden

Içimizden geçiyoruz...

O bahçenin içine her daldığımda

Yokluğun kalbi melodiler üflüyor kırmızının dudağına galiba

Neşve-gah cümlenin başında uzun bir yola mola veren harfler

Adını çağırır...çık gel

Gün içimin karışıklığını düğümleyip öldürüyor her şeyi

Sesi zedelenmiş göğün gül yüzlü ağrısına ayaklarımı toparla

Ruhum kaydıkça oralara gece parmaklarında şiirlerim sayıklıyor

Avuçlarından geçiyoruz..

Biraz su verin ışığın yankısından

O,o benim gözleriyle doyduğum şehir

Karanlık kavuruyor uçurum kenarında şakağımı

Sen an oluyorsun ki,dilimin ağında sözlerinle doğuyorum

Bağışla yarabbi gönlümün harına cız eden bağrı

Darlıyor zaman mevsim aralağında beni

Yıkarsam kendimi õlemem bir daha

Boğazıma takılan kuşları giyinen rüzgar kırılır

Yol kırılır

Ben kırılırım

Konuşsam yağmurlarla üzerine üzerine

Susmak erdem diyorlar

Bari sen yağ aklımı kirpiklerinden sağanak düş’e

Ömür kısalıyor

Ey yastığına başımı koyduğum sevgili

Ay’ında gül,tül’ünde ay’ım

Sefalet çeken bayağıları gözümün nurundan indirip

Müntehir sancıya sal...

Dokunma ezra alçaktan bakanlara

Dokunma çivitrengi uykularımın arzu-hallerine

Amber kokulu ağacın duldasında

Güneşi içeceğim

Bir gören olmasın seni

Olmasın bir gören

Kalpten ruha düş

Vakti

Ey sevgili

Sabrın her ahvaline şükür ederken

Rüyalar cereyan etsin ilahi makamla kulağına

Sol yanımdan kalkıyoruz believer

Sür gemini denize

Mavileşiyoruz

...