Belki Bir Gün

Bir gün mutlu olacağıma inanmazdım hiç

Tâki sen karşıma çıkıncaya kadar

O eylül akşamı o yüreğimi dağlayan parkta

Keşke diyordum keşke hiç çıkmasaydın karşıma

Senin bana veda ettiğin bir ekim gecesi

Gitme diyerek omuzlarında ağladım

Ben sana veda ettiğimde

Yanıma kadar gelmeye tenezzül bile etmedin

Hazırdın bensizliğe,Bensizde nefes alabilirdin bu şehirde

Yinede gelseydin o gün yanıma

Görseydin beni sarhoş halimle,acısaydın biraz bana

Tek bir özür dileseydin ihanetine karşılık

Affetmezmiydim seni,sarılmazmıydım sana

Ben değil o gün sen bittirdin bizi biranda

Yinede beddua etmiyorum sana

Belki bir gün teşekkür bile ederim sana

Bu acımasız hayatı öğrettiğin için bana

Kimbilir belki kalbimde kalırsın

Belkide kalbimden yôk olup gidersin

Ben seni ölüme kadar bekleyeceğim

Karanlık köşemde tek başıma ölümü beklerken

Belki birgün,bir eylül akşamı sen yeniden...