Belki Denk Gelirim...

Ateşin filizlerinde demirin ağışı

-Şimdi söyleyin kaç yürek eder sevginin bağışı-

Kör nöbeti kesen fısıltı

Sağır dolaşır kuhi karası

Yıldız serper ölü nefeslere

Kufi bir biçim alır kehribar olunca ayın yarısı

-Belki denk gelir avuçlarında hissedersin sıcağı-

Dağlanmış toroslar kadar ulvi

Bulutlara yazılan fırtına metni

-Bakmayın gözlerime-

Uçurumlara taşınırken daralır akşam güneşi

Terkedilmişliğe uğrak bir duvar arar gölgesi

Nereye değse yağmurdur elleri

-Nice şaha kalkmış yılkı gibi takılır rüzgara yelesi-

Ham bağların kıvranırken matemi dallarında

Gör-

ki dökülsün tene bütün kerahat vakti

Hangi kile uğrasa buruktur köklerin daveti

Döne döne son bulsun ruhun alevi

Şırası şarap olanın aşktandır kasveti

-Önce güneşi tutun-

Ölgün seher yırtığında

Uçsuz savanların göğsünde kırılsın gece

Hurafelerle öykünse de tadı

Hayatı tozla damıtanın külden olur müfredatı

-Sonra sakla içinde-

Külçe olmuş omuzların yıkıntısında

Sedefin çağrısı olsa, çek perdeyi şafağıma

Gidenin asla dönemeyeceği kafdağı mağaralarına

Sakallarını uzatan ağaç yaprağına

Belki de doğanın en kuytu manzarasına

Usulca çizilsin silüetim bakir ufukta umuda

Bir sabah erkenden denk gelebilir

Mavi günün pervazına

Kısadır ömür bilirim

Bensiz, merhaba dersin hayata

-Gün olur sende düşersin kalbin sakladıklarına-