Belki Sen'im

Herkes gibi

Atılan bir tohumdum rahmine; Yaşamın

Her hikâyeye uyan

Benzeşlerinden farklı olmayan

Yiyen

İçen ve sıçan... Her canlı gibi... Bir hikâyenin ürünüyüm...

Ve ürünüyüm geçip giden zamanın

Ayrıntılarım

Bir başkasınınkiyle ayrı zamanlarda ayrı mekânlarda örtüşür belki...

Belki sen'im...

Annen baban teyzen halan ve amcan... Toprak kokulu bir mekân

Bir akım... Telgrafın sesinde uzayan 1971 sonbaharında

Kütüğüne işlendiğin nüfusun yasası... Geçip gitmelerin...

Belki herkesim... Takviminde kendi soyunu kıran kurutan insan...

İp ince yağan yağmur... Tasavvuf satır aralarında...

Ya da hiç kimse değilim...

Rıhtımında uyuyakaldığım göğüs kafesin... Bile

Belki de bir kunduranın burun ucuyum

İçimin iç tarafı parmak araların kokar

İğrendiğin...

Çıkardığın çivisiyim dünyanın...

Uzuvlarının ne kıymeti var ki? benimkilerden daha değerli...

Tüketince kendininkini,

Kaybettiğini bende ararsın kurtarmak için kendini...

Beğenmediğine tıkanırsın! Bana

Organımı nakletmek istersin canına

Bir filmin hikâyesi olursun bazen

Bazen de bir şehir manzarası

Eşkıyası olursun gönlümün

Cellâdım olan senden kaçamam hiç bir zaman

Serüvenim seninkiyle aynı... akibetim...

Dolaşmaya çıktım...

Ne olduğumu bende bilmiyorum

Neyi arıyorum onu da bilmiyorum...

Sen sanacaklarınla yaşa be ömrüm...

Susadım gülüm... Diyordu şair... Susadım gülüm...

Ömrüme sarmış kendini

Bir türlü kurtulamadığım ölüm...