Belki Yunak Ellerine Düşer Son Nefesim
Üfle yüreğime
Belki sönerim
Alazın aldı beni
Söylen
Belki susarım
Sözlerin çaldı beni
Ülfen bakışlarında ne kadar umursuzum
Sızlaklarımda ıssız ve neçiz defun meçhullerim
El ver
Yiter giderim
Yama tutmaz bu yürek
sevdanın öksüzlüğünde boynu büküğüm
Sorsan
En yoksul gülüşleri saklıyorum dudaklarımda
Sana dair
Sanadır her evhamım
İçimde kan celseleri geçer
İdamlık sevdama ölüm yazıtları eklerim
Yüreğinin bıçaklarında
Doğram doğram biterim
Parşömenler yetmez mürekkepler tükenik
Son damla kanımı çektim kalemlere
Senin sevdanı işlerim
Aşkıma vur emri çıktı gözlerinde
Sözlerin artık tetik
İki kelimende yıkılır ölürüm
Sen benden ırama arifesinde
Korkuyorum
Yürek zindanın çok ayaz
Bekle
Belki yunak ellerine düşer son nefesim
Saçlarının bağında ömrüm ilmek atar
Yeniden yeşeririm
Üfle nefesime ne olur
Konşamam
Sen konuştukça sesim üşür
?'Uzatmalı yalnızlıklar yüreğime tünemiş kendine pay biçme artık
Anason kokan yüreğinde bir sarhoş hıçkırığıyım boşver beee!!''
Koyma benı sensiz
Takvimlerden silinirim
Eşgalim düşer bir çöp damarına
Kanım akmaz
Ben kırmızı kudelalı bir bebe ağlamasında yiterim
Bir öksüz yokuş başı viranedeyim
Biri kazara öksürse
Ben suçlu ben sayılırm
Farkındalığında değilim artık biliyorum
Yeksan düşlerinden çeker giderim