Ben

hep sustum konuşmadım ki

arada ağladım saklamadım

çok kalpler kırdım onarmadım

o kadar yılı sanki yaşamadım

beklerken beni bunca günahım

ne olacak bu pervasızlığım

pişmanlıklarım var elbet

geçmişim gibi

korkularım var elbet

ayrılık gibi ölüm gibi

aslında böyle değilim ben

kelimeler zar zor gelse de dilimin ucuna

söylemek istediklerimi anlamadınız hiç

fırtınalar kopsa da içimde

tenezzül edip bakmadınız hiç

her gitmek istediğimde

bir köşeye çekip sormadınız hiç

yok yok konuşmam artık

suskunluğum çığlıklardır benim