Ben Ayrılıkları Seviyorum

Ben, galiba ayrılıkları seviyorum

Ayrılıklar gerçektir, kandırmaz ki sevenleri

İnceden acıtır belki

Dolar yaşlar gözde

Bir ağrıdır saplanır kalbinin üzerine

İnsan direnir yaşanmışlıkları unutmaya çabalar, çalışır

Fakat akan o iki damla yaş her şeyi baştan yaşatır

Ama hüzünlü olur insan ama bitkin ama yorgun

Olsun ben ayrılıkları seviyorum.

Bakarsın bundan yirmi otuz yıl kadar sonra karşılaşırız ansızın tanımadığımız bir sokakta

Tanımadığımız insanlar arsında tanırsak birbirimizi

Ben görmem seni, geçer giderim

Sende görme beni

Tanımadın varsay, yok say

Say ki adımı bilmiyorsun

Say ki gözlerimi hiç görmedin

Say ki geçmişte hatırladığın kişi ben değilim

Bundan yirmi otuz yıl sonra karşılaşırsak ansızın bir sokakta

Tanırsan beni sevinme nolur, ben tanımam seni

Ben ayrılıkları seviyorum ancak sen ölürsün bir daha ayrılırsak

Belki hasretim gözlerine

Belki yangınlarda yüreğim nice zamandır

Belki sessizce sinmiş kokun üzerime

İşte o zaman kokunu almaya gel

Ama sadece kokunu al

İlgilenme başka şeylerle

Bakma gözlerime

İsmimi söyleme

Tanıma beni nolur, lütfen tanıma

Ben ayrılıklara dayanırım da sen dayanamazsın buna

Geçmişi unut

Yad edip durma anıları

Uğraşma durduramazsın zamanı

Zaten zalim zaman zindanda zinde bir zanlı

Hatırlarsan eğer ayrıldığımızı

İşte o zaman tanırsın beni

Belki içinde bir fırtına kopar

Seversin o zaman sende beni

Belki tekrar gidersin sonra

Tekrar ayrılırız belki

Ben bir kez daha

Dayanamam bu ayrılığa