Ben Baba Diyemedim

uçurtmamı tamir eden babam olmadı benim.

bisikletimin arkasından iten.

yere düştüğümde dizlerime üfleyen.

ağladığımda gözlerimden öpen babam olmadı.

koşup da bacaklarına sarılamadım hiç bir zaman.

sırtına çıkıp dört nala koşamadım.

uçamadım kuşlar gibi özgür.

acıtsada öpemedim o sakallı yanakları.

koskoca ellerin içinde kaybolamadım.

ve hep boş kaleye yuvarladım topları.

karnemi gösterecek babam olmadı benim.

ya da arabasını kaçıracak.

ben baba diyemedim hiç bir zaman.

yan yana gelemedim fotoğraflarda.

ben baba diyemedim.

şimdi ben...

baba.

Canım arkadaşım selami' ye ithafen...

3 Temmuz 2009