Ben Bu Sabahlari Hiç Sevmedim Anne
Ben bu sabahları hiç sevmedim anne
Düşecek üstüme
Dağıtacak baharlarımı
Hep o sırdaş dostlukların bıraktığı sıcaklığı
Alnımdan süzülen helal teri
Daha soğutmadan
Buğulu bir sabaha bırakacağım
Korkarım anne
Ben ellerim olmadan yaşarım
Bacaklarım olmadan da...
Ben nefes almadan da yaşarım
Ama baharım olmadan
Yaşayamam anne
Bir de bu sabahların heybetiyle yitiririm düşlerimi
Düşlerim olmadan nasıl yaşarım anne ?
Bak ellerim üşüyor
Biliyorum dayanamazsın
Ağlarsın da bir damla yaş bende bulamazsın
Avuçlarından inci inci dökülürüm de yakalayamazsın
Ben bu yağmurları da sevmedim anne
Sırılsıklam ıslatmıyor
Kir tutmuş paslı demir parmaklıklarımı yıkamıyor
Yüzüme bir düşman gibi tükürüyor
Bu yağmurlar da bir gün beni alacak
Görürsün bak
Ama sen buna da dayanamazsın
Kapat gözlerini
Usulca tozlarını al kalbinin odalarının
Biraz ferahlat gönül deryasının
Kürek tutmayan bitik kayıklarını
Alnım hep yukarıdan yürürüm anne
Yenilir miyim ben hiç bu esarete
Ardımda ne baharlar bıraktım
Çok toza dumana karıştım da
Bir tozunu alamadın anne ömrümün odalarının
Ne çok aynasızın kollarından tuttun kurtardın da
Bir bu sabahlardan kurtaramadın beni anne
Ben bu sabahları hiç sevmedim anne
23.09.2018