Ben En Güzel Kuzguncukta Ölürüm

Ne zaman bu köşeden baksam, sırılsıklam bir yakamoz görürüm

Tenhasında yalnızlık, yalnızlığımda sevda büyütürüm

Sessizce bırakıp kendimi serin suların koynuna

Biliyorum ben en güzel Kuzguncukta ölürüm

Galata bile kıskanır bendeki bu cesareti

Mart cemresine bir gece gam düşürürüm

Leyl yıldızları şahittir serden geçmişliğime

Biliyorum ben en güzel Kuzguncukta ölürüm

Bahar yağmurları ıslatırken saçlarımı

Bir kuzey güzelinde emanetim kalır

Yokluğun dehlizinde savurup şiirlerimi

Biliyorum ben en güzel Kuzguncukta ölürüm

Sahte ışıklarından sıyrılırda düşkünlüğüm

Fiyakalı bir selam çakarım Boğaz balıklarına

En nihayetinde son bulur İstanbul sürgünlüğüm

Biliyorum ben en güzel Kuzguncukta ölürüm