Ben Ettim

sen

kuşkunu yükle sırtlan yamaçlara

düşürüp zaman heybesinden tüm özneleri

öyle kolay değil

ayırmak avuçlarını içimdeki sesleri avutup

çığlığım derviş kelamına tutukluyken böyle imansız

susuyorsam

can parçaları topluyorum, kadehi kaybettiğim o meskun mahalde

evet

kaybettim

sende beni

kırparken hayalin

o en güzel çehresini hani ay'ı doldururken içime

ve tam da boşken böylesine

masum değilim,

ben ettim...