Ben Hep Güzel Ağlarım

Sesin buğusunu alır sürerim kulaklarıma

Afişte olmuş zamanların sükutunu bozmadan gülümserim

Defalarca kırılsa da kollarım

Yen içindedir

Gözlerden ırak

Güzel ağlarım ben

Lekesi kalmaz yanaklarımda dökülen yaşlarımın

Yüreğimden içime akarken kanım

Yamarım içimdeki çığlıkları

Ben hep güzel ağlarım

Tüm çirkefliklerine rağmen zamanın

Çamura bulanmış yüzlerin kurusundaki çatlaklıklardan

Görürüm yine akları

Ve

Güzel ağlarım geçmişe

Geleceğe

İz bırakmadan

Örterim üzerini sonra

Dudağımın kenarına iliştiririm ince bir tebessüm

Ben hep güzel ağlarım

Siz bilmezsiniz

Bu yüzden

Islakken bile hiç üşümez gözlerim...