Ben Kendi İçime Dökülüyorum

Denizlere küsmüş nehirler gibi

Ben kendi içime dökülüyorum

Ruhum paramparça dikiş tutmuyor

Fırtınada kaldım sökülüyorum

Umut kuşu göklere uçar diye

Yüzüm çiçeklenir de açar diye

Bir ihtimal kederlerim geçer diye

Her dem hayaline sokuluyorum

Dikenleri batarmış kızılca güle

Feryadım olsa da getirmem dile

Dağları denizleri aşsam bile

Ayrılık ağına takılıyorum