Ben Kendimden Daha Yalnızım
- Güneş batıdan doğsaydı eğer
Gözlerin gözlerimde kalacaktı-
Bahar intihar ederken sözlerimde;
Yalnızlık yosun tutmuş bir liman
Geceler aysız yıldızları dökülmüş insanlığın saçlarına
Gülüşlerim yabancı kalıyor bana
Aldığım nefeste hatta her solukta
Sensizlik yakıyor bedenimi
Ruhum esir düşüyor başka tenlere
Gözlerimden firar ediyor bir bir yaşlar
Kimsem olmasın istiyorum
Kimse sen olmaya çalışmasın
...Ki zaten olamıyorlar...
Gözlerinin elasında kalıyor gözlerimin elası
Gidişinin gölgesinde soluklanıyor sana dair hatıralar
Mektuplara sığdıramaycak kadar özlemlerim var belki
Ama sen yoksun, hiç bir zaman diliminde...
İklimi değişiyor hayatın , saçlarımın arasında
Bazen son bahar yapışıyor yakama
Ama seni en iyi kış anlatıyor
Başkalarının , başkasına saattığı şubatlar da...
Yelkovanın akrebi sattığı her dakika
Bakışların geliyor akılma
Biliyorum çünkü sensizlikte üşümek zor
Oysa ki sen olsaydın , üşümezdim...
Sana yaktığım şiirler ağıt olup çıkıyor dudaklarımdan
Esaretim bitsin istiyorum sahte yüzler arasında !
Çünkü ayak bileklerimde yalnızlık prangalı
Gökkuşağı renklerini infaz ediyor yokluğunda
Bana kala kala acının rengi, hasretin rengi
Hatta saçlarının rengi kalıyor...
''Siyah''
Seni anıyor gece lambam her dakika
Yanmıyor çünkü
Ciğerlerim sen grevindeler
Nefes alıp vermiyorlar
Kalbim seni protesto ediyor
Gelmeyişini, gidişini
Zaman her geçtiğinde biliyorum ki
Saliseler sövüyor sana
Ben büyüyorum ama sen yoksun...
Sana benzemeye çalışıyor her yüz
Her bakış
Üşümeme sebep veriyorlar
Benim bir sabah donmuş cesedimi de gördüler halbu ki
Yaşam taklidi yapışımı fark etmiyorlar...
Gel desem , gelir giden herkes
Sana gel demeye cesaretim yok
Biliyorum ki gelmek senin için
Ölmekten zor...
Yaşam örülüyor
Ama çorap söküğü gibi aslında
Bir söküldü mü
Yavaş yavaş, ufak ufak öldürüyor insanı
Yaşarken ölmek ne zor adam !
Rolümü unutuyorum çoğu kez
Kalbimin temizliğine bulanıyor insanlığın sıfatsızlıkları
Teninin coğrafyasına akıttığım yaşlar
Şimdi çorak benliğimden sızıyor akıyor bir bir
Satırlara, yangınlarıma...
Gözlerinin elası yakıyor gecenin karanlığını
İçimin siyahlığını
Oysa ki ;
Kirpiklerinin darağacında sallandırdığım umutlarım vardı benim
Sen kanseri düşlerimle şimdi
Ben, kendimden daha yalnızım...
06 AĞUSTOS 201/ C.TESİ