Ben ki Hangi Bensem Bilemedim

gün ışığından sıyrılmış ölü ten rengi bakışların

göz kapaklarının altından savrulmak için çırpındıkça

tanıdık bir öfke mesafedir o an günaha

oysa yaşadığın aşk

denk değildir gittiğin yola

ben ki hangi bensem bilemedim

sözlerimde mahfuz bir ihaneti sen diye bildim

ederi peşin ödenmiş bir kulluk

kaderinin eşiğinde durdukça

gölgesi doğarmış kedere

tenhanda bir ölüm peydahlanıyor

sarıldıkça kendine hasret

tevekkül imana zamansız doğuyor

ben ki hangi bensem bilemedim

kollarımda mahfuz bir hasreti sen diye bildim

direndikçe kalp bir itaatkâr

aşk bu

kalmaz ki yanına kâr

şimdi dilini savruk bir sitem suçluyor

aynı dilden geçiyor inkar

sesteş isyanların toplandığı mahşeri

ki

orası ne cennet ne cehennem

içimde ikrar

sürme çekilmiş karanlıkta

bahtıma taht diye kuruluyor

ben ki hangi bensem bilemedim

alnımda mahfuz bir adı sen diye bildim

kör kuyulara sevi yağmuru yağdıkça

iki rahmet çekilir huzura

huzurunda hafız indirince melekleri omzundan

sökülür yutkunduğum düğümler

ahh sevgili...aşk mücerreptir yusuf'un dilinde

bense tam burada ölürken buldum

aşk'ı senin suretinde

ben ki hangi bensem bilemedim

ölümde mahfuz bir hayatı sen diye bildim

alicengizoyunu

(...bir arsızlık kendini intiharına koşarak bırakıyor... bu defa saklanma olur mu, saklanma...)