Ben Nasıl Sevmeyim Seni

Kalbinde patlayıp duran

Yanardağları susturup

Büyük büyük yangınlara

Düşlerinden çığlar düşürürken,

Ve yine de

Bir dal çıtırtısından

Ürken yanına gülümserken sen,

Ben nasıl sevmeyim seni...

Öyle çok ki gülüşün

Serpsem dünyanın yüzüne

Duyulmaz olur tek bir çocuk ağlaması.

İlmik ilmik söküp hüznü,

Gülüşler örerken yüzüne sen,

Ben nasıl sevmeyim seni...

Usta bir terzi gibi sesinin tazeliği

Ufku umuda dikerken.

Gönlümün baharına serçeler gibi dağılan

Sesinin ak ırmağını

Kalbimin denizine dökerken sen,

Ben nasıl sevmeyim seni...

Işıktan bir tarlayı sürer gibi gözlerin

Bakışların aydınlığa bereket.

Kuş kadar yüreğinde

Bir ülke boydan boya

Yanıp yanıp sönerken,

Ve gülüşlerinin toplamı

Ülkem kadar güzelken,

Lâl dilime diri diri cümleleri

Yeniden kurdururken sen,

Ben nasıl sevmeyim seni...