Ben Ölüm

Süzülüyorum şehrin koynuna

Çığlıklarım geceyi kırbaçlıyor

Bir derviş ahı yankılanıyor ufuklarda

Başlıyor güllerin serzeniş merasimi

Usulca örtüyorsunuz ürkekliğinizi

Gülüşünüz yüzünüzde gizleniyor bir ayıp gibi

Süzülüyor zümrüdü anka dudaklarınızdan

Biliyorum sizde düşkünsünüz maviye

Biliyorum kan kaybındalar güller şimdi

Soldu çiçeği şarkınızın

Ama nasıl söylemeli

Bu şehrin koynuna süzülen benim

İster kan olur otururum gözlerinize

İster kör kurşun olurum sokaklarda

Ne kadar gizleseniz de adımı mektuplarda

Tüm fotoğraflarda ben varım

Bir ucu kırık biraz mahzun

Benim karanlıklarda sizi bekleyen

Her an her yerden çıkan

Gecenin içinde

Ve her kapının ardında

Tenha köşelerde

Benim sizi bekleyen