Ben Ölümü Sevdim Duyun Sesimi Ey Dünya

İki nehir arasında bir tomurcuktum

Mezapoamyada uygarlığın yaşamışlığında

insanlığın göz açtığı yerde gözümü açtım

bir nehirin yamacında büyüdükçe acılarıma yandım

piştim çelikten bir duvar gibi yenilmezliği öğrendim

her günüm sularına bakmakla geçerken

içimde akan kanlar sularına karıştı

nehirler taştı kan gölüne döndü bu topraklar

zalimin zümünde akan kanlar toprağa karışan canlar

önceden de bilirim

bu yangını yanan canların akibeti ölüme kardeş

Dersim Zilan Roboski ölen canları

ya yanan madımak pirleri

bu kaçınci ölmem bilsen korkun artık ok yaydan çıktı

bilirim Rojavaya akıtılan kanları çocukken öğrenmiştim

kan dökenlerin kanda boğulacağı günü yarını

bilirim

haklı kazacağı güzel günleri bilirim

geriye gitmeye gerek yok hepte bu canilerin eseri çocukların katilleri

aynı adrese çıkıyor beyler

vampirler doymadı kana doymazların kan gölü nehir suları

nehirlerin yamaçları çiçekler açtıkça

sular durulmadı akan kandan ta ki sular kuruyana kadar

annelerin gözyaşlarıyla sulardı dereleri nehirleri

çiçekler açmadı baharı güzü kış olan bahar çiçeklerini

ya kuruyan toprağa karışan yada biten çiçeklerin ardıda çoğalan nefesler

velhasil nehir yamacın da büyüdüm

dün çocuktum yüzüm hiç gülmedi kanlar aktıkça

solan çiçeklerden sonra kinimle bir dağ yaptım yüreğimin sularında

baktıkça cesaretim çoğaldı yamaçlardan gelen gözyaşıyla

acılar büyüttü beni korkusuzca dik durmayı öğrendim

artık bana ölüm yoktu

elimde mavzerim birde dağ yaptığım yüreğim

ikisinede minnet borçluyum ölsemde kalsamda

hep koşarcasına mesken yaptım nehirden koparcasına dağlarım bana yoldaştı

nehirler taştıkça akan kanlar göle döndü zalimin barbarliği kinimi biledi

korkmadım

cesaretimle Demirci Kawa isyanı rehberim

her öldükçe ben korkuyu yendim

ve asıl olan kendimi yenebilmekmiş ölüm meğer yok oluş değil varoluşu

bilincimle kavradım dağlara yüreğimle yürüdüm amansız günlerce

ya çocuk olmak hiç gülmedim

hep beni vurdu kurşunlar bombalar

büyüdün ya bir kurşun bir bomba sesine alıştım

bana oyundu

oyunda başarmaktı direnmekti yaşamaktı

çocukların kanlarını içenlerin üzerine yemin b/içtim

kurtuluşa kadar zaferi yeğlerken gençliğimden korkun

ben geldim

ölüm beni konuştu

ölüm benim yoldaşımken

ölüm özgürlük kardeş olduğunu anladım

korkun kan kusan hainler

ben geliyorum

ölüme merhabayla göz kırptım

ölümü yendim

acıların gülüşüyle ölümü sevdim

korkan namerttir yok oluşunla kurtulur insanlık

ölmek var dönmek yok artık

sevdim ölümü

Rojavaya akın var gençliğim seninle

seninle gurur duyacak canilerin çocuk katilleri korkun

artık ölümüne savaşan agitlerin mazlumun yoldaşlarını var

tarihe destan yazan kahramanlar var

öyle kalleşliği kar bilme

yok olacaksın döktüğün kanda boğulacaksın

oğlim hiç duymadın kafir parali katiller

yobazliğin sana pahalıya patlayacak nasılda kıyarsın çocuklara

esir edilen insan savunmasızsa nasıl eziyet edersin parali köpek guruhları

yardakçılarınızda korksun

beylerin usa şirketi kaçışları var olacak

halkın yiğitleri önünde yok olup şerefsizliğe gömüleceksiniz

çocukların annelerin acıları yenilmez olduğunu anlayacak

beyinsız afyonla uyutulmuş katiller korkun sonunuz geldi

halkın çoşkusuyla yıkar adsız hain tuzaklarda ölen çocuklar

dirilip yok edecek katilleri

Rojava diren direncinle bin yaşa

gerçekliğinle dik dur ana toprakları zalimin zülmünden kurtar

halkın duası sizinle

ben ölümü sevdim duyun sesimi

Ey dünya

03*08*13