Ben Satmıyorum

İnsanlık..

Zamanın değirmeninde

Öğütür yıllarını...

Öğütüldükçe çoğalır

Çoğaldıkça farkına bile varamaz

Yitirdikleri değerlerin...

Bazıları;

Çoğaldıkça yalnızlaşır

Kibirli

Egoist

Onursuz

Duygusuz bir et yığını olur.

Sevmek araçtır onun için.....

......Sonu yatakta bitmelidir...

Sevgiden yoksundur.

Yıldızların göz kırpmasını önemsemez

Gülün güzelliğini görmez

Kitap okumak yoktur yaşamında

Şiir yazmakta boşuna bir uğraştır

Üç kelimeyi alt,alta getireme semde der....

.....satın alırım yazdıklarını..

Sana ne der kardeşim

Duygu sende ise para bende

Satın alırım

İster yakarım

İstersem kıçımı silerim...

Bu insan seli içerisinde

Bir sen,

Bir ben..

Kaç kişi kaldık ki?

Yemin ettim..

Yaşadığım geçmişimi

Aşklarımı,sevdalarımı

Hüznümü,sevincimi

Çantama doldurup pazarlamayacağım artık

Daha ilk sayfasına bakmadan

Süslü kokanasının..

Yazık be çocuğa al birkaç tane deyişinden sonra

Ver bakalım yirmi tane diyen puşta..

Satmıyorum ulan diyeceğim

Satmıyorum...

Satan satsın arkadaş

Ben satmıyorum...

Yıl 1978 gençliğin verdiği haz ve hırsla yaklaşık 50 şiirden oluşan aslında kitap bile denilmez

Kitapçık bastırmış sokaklarda satmaya çalışmıştım. İşte böyle bir olay gelmişti başıma. Şiirlerin karalamaları dahil hepsini ateşe verdim4 sene elime şiir için kalem almamıştım. Bilirsiniz bu illetten kurtuluş olmuyor ve tekrar naçizane yazmaya çalıştım işte.