Ben Seni Gözden Çıkardım!

Dünyayı versen de bana

Ben seni gözden çıkardım

Kül eyledin yana, yana

Ruhumdan özden çıkardım

Yıllarca yasını tuttum

Gönlümü közde uyuttum

Adını bile unuttum

Dilimde sözden çıkardım

Meyhaneler oldu yurdum

Kadehleri boşa kırdım

Ne aradım ne de sordum

Gönülde hazdan çıkardım

Medet umma ağlamamdan

Yüreğimi dağlamamdan

Tel, tel söktüm bağlamamdan

Nağmeden sazdan çıkardım

Gonca güller gibi solsan

Saçını başını yolsan

Çiçek açmış dalım olsan

Bahardan yazdan çıkardım

Ne ayvadan ne de nardan

Kurtulmadım ahu zardan

Göçer oldum bu diyardan

Tadını tuzdan çıkardım

Ozanca sersemliğimi

Demlenmemiş demliğimi

Heder olan gençliğimi

Ateşten közden çıkardım

Ozanca/İzmir