Ben Şimdi Sevgili/m ...!

ben şimdi sevgili;

bu grileşen ayaz bakışlı şehirdeyim

tuz buz olan ümitlerimin kesiklerinde

en şiddetli korkuların eşiğindeyim

burda sokaklar telaşlı

kaldırımlar korkuda

.....göz görmez

..........kulak duymaz

..................yürek paramparça

binalarsa,insanların kibrinden daha alçak adeta...

ben şimdi sevgili;

bu grileşen sokağın tenhasında

seni düşünmekteyim

elimde uçuk mavi bir kalem

dilimde aynı nakarat

cebimde ise tükettiğim son sigaram

tepede...daha,en tepede sivriliyor insan...

ben şimdi sevgili;

gözlerinin üzerine düşen gölgedeyim

bir bakışın kadar geride

sana en uzak mesafedeyim

peki bu aşktan bir eski şiir çıkar mı sence

eski dedikse,eksik değil elbette

hani şöyle

...yarı yıkık kalesi

.........yarı inik bayrağı olmasın bu yürekte...

ve ben sevgili/m ;

yüreğine değmesin diye,aşkımı gömdüğün yerdeyim...

ruhumu ellerine emanet ettim....olurda bir gün isyan eder

kalkarsa sana elim

sen;

olacaklardan sakın korkma

kır bilekten....bir an bile duraksama !....