Ben Sokak Çocuğuyum
adım adım bilirim sokakları
kaldırımları,
hangi taşın keskindir yanları
hangi duvar soğutur yüreğimi
hangi köşe saklar gözyaşlarımı
ben bilirim
çünkü ben sokak çocuğuyum
uçan uçurtmaların kuyruğunda umutlarım
üşüten tan vaktinde kudurur damarlarım
titrerim,kısılır sesim ağlarım
anne anne der pınarlarım
duyulmaz hiç feryadım
susarım
ellerimi ellerim ısıtamaz
başımı dayadığım kaldırımın ağırlığı
ağrıtır her yerimi
halimi kendime anlatamaz
kaybolur yüreğim
ben sokak çocuğuyum
umut etmeye korkarım
gecenin karanlığı çökünce üzerime
sokak lambalarının gölgesinde
oynarken korkulu hayaletler
kafamı saklar ellerim
kaçamaz ayaklarım
bağlar beni kendine soğuk kaldırımlar
üstüme çömelir boş hortlak evler
ağlamaz benimle
süslü püslü ablalar abiler
korkutur yüreğimi uzun süren karanlık
ben sokak çocuğum daha çok küçüğüm
tutun ellerimi
yutmasın bedenimi
pörtlek gözlü karanlıklar