Ben Uyuyordum

ben bilmem sadece uyuyordum

otlar değmiş değmemiş bilmem

ben uyuyordum

çok şeyler konuşmuşlar arkamdan

ben bilmem

ben uyuyordum

sonradan duyunca hiç üzülmedim değil

insan bir yerlerde kendinden bahsedildiğini bilse

biraz uyanır ama

güller uyanmaz

seviliyorsa seviliyordur zaten

zaten biz dünyaya caka satmaya gelmedik

rengimiz de yoktu beklentimiz de

sen velisin çok şey sorsam bilirsin

biz yokken neler duydun

ne bulanık sözler işittin

ben onu bilmem

ben o zaman uyuyordum zaten

ama bakılınca tepeden tırnağa basit

basit bir diken batsa ah çekiyor insan

ben hiç duymadım

komşumun acısını uyurken

olanları değiştirelim dersen

beni düşlerimden ayırıp kuvvetli kılmaya çalışma

ne şiir bilirim ne de bulutların ötesini

vursan kafama ağlamam

dank etmiyor kaderim işte

zor ve bulanık tanrı aynalarında üç beş yıldız

kimin sesine cevap verse kutsal sayılıyor

içim biçim değiştirip rengine dönse

tamam burası da tamam deyip

daha ileriyi

duyacak bir his var mı

var diyorsan uyandırmayın bizi

sancılı olmakla meşgul şu garip ağzım

kendi tenini sıyırıp ruhunu tanımaya gitse

ölümün ucu gibi sonsuz bir sessizlik

tamah edip yüzümüze bakmaz

bak kimler gelmiş saçmalıklardan

atıp tuttunuz

hakikat burada

gücünüz yok bittiniz

diyenler geri çevirirse bizi

yok olup silinsek de

sakın uyandırmayın bizi.