Ben Yoktum Sen Yoktun

yoruldum

durdum

oturdum

saat

saati sordum

yoksun

tekrar yürüdüm

bir çınar ağacı gördüm

çokça insan

çokça masa

erken daha

üşümüşüm

bir yalnızlığa düşmüşüm

derbeder , avare

sensizliğin çaresizliğiyle

dayanılmaz haldeyim

çaycı çay

şekersiz demli olsun

bir çay daha

tekrar yeniden doldursana

uzun sürecek bekleyişim

yıllardır beklemişim

yıllar önce burada

bir aşkın çarpıntıları

ikimizin ağacı

aynı çınar altında

kalplerimizi karıştırdık

içtiğimiz çayda

çınar ne kadar duygulu

kolları denize doğru

kaç yüzyıllık dün gibi

çınarın yapraklarında fısıltılarımız

Çengelköy simidi yemiştik

aylardan Eylül'dü

bugün burada oturdum

sen yoktun ben yoktum .

03. 02.2024