Ben Yürürüm Yare Yare

Kimdir beklediğin ey can

Hayat durmaz akar zaman içinde

Bir gönül ararken hey/can

Vurur yürek, hasret içinde.

Çöller geçilir yalın ayak baş açık

Kışın karlı ovalar üşütür seni

Nice yürek teri, akıl avutur

Kendini kendine mahkum edeli.

Diyordum, bir küçük evim olsa da

İçimden yanan volkanlar söner;

Bir küçük yüreğe otağ kursam da

Yüreğimde hasret azalır gider.

Nasiptir kısmettir bekledim durdum

Lakin asıl aradığım ondan öteydi.

Neydi bu canı getiren sebep

Dünyaya gelip böyle diyecek.

Hangisi araçtır hangisi amaç

Aslında bilinir o büyük amaç

Fıtrattan yükselen o sesi dinle

Allah'ın hikmeti artık seninle.

İnandım artık yürek yangını

Öyle bir sade insanla sönmez.

Okudum, düşündüm aradım sebep

İçimde közlenen derdi bilecek.

Şükürler anladım artık gerçeği

Alaktan Yaratan bir Allah beni.

Sevgiymiş özümden akan bu sesler

Allah'ın verdiği en büyük değer.

Yürünür bu hayat dikenle dolu

Gülü sevenler katlanır elbet

Hacer'e zemzemi bulduran sebep

Yürekte ateşi söndürür elbet.

Bir arı düşün nedir amacı

Her çiçekten toplar hayatın özü

Göğe yere bir bak ve düşün,

İnsanın amacı yok mu sanırsın.

Haydi söyle hür olmak nedir?

Kendini şehvete kul vermek değil,

Ne zaman dünyayı serersen yere

O zaman yükselir ruhun firdevse.

Allah diyor ki ey benim kulum

Oyuncak olsa bu dünya bize

Daha iyisi bulunur elbet

Sen kendi amacını bil de yürü gel

Hayatın kadrini gör de öyle gel.

(Kasım 2010 İstanbul)