Bendeki Aşkın

yüzünü güneşten kıskandığım

doya doya bakamadığım yarim

baktığım vakit içimi eriten

aklımı başımdan alan yarim

ben sana bakarken

kalbimi içimde değil avuçlarımda hissederdim

buz gibi suyun yüzüme çarpılışı gibi

kendime geldim acı sözlerinle

bedenimi esir alan bu duygudan kurtuldum

bir saniye baksam gözlerine

bin duygu hissederim yüreğimde

acı,hüzün,mutluluk,umut...

düşündüm sensiz kaldığım ,sabahladığım gecelerde

sana karşı hissettiğim neydi

aşk mı ,sevgi mi,tutku mu diye

biliyor musun ben sende hepsini yaşadım

önce ufacık bir kıpırtıyla başladı herşey

ve bir anda aşk sardı bütün hücrelerimi

özgürce bir aşktı beni saran

sonra yanına sevgiyi aldı aşk

bense hayal dünyasında buluverdim kendimi

ayaklarım yerden kesilmişti

sonra bir anda tutku çıka geldi

daha da güçlenmişti artık aşk

yenilmeye mahkumdu savunmasız kalbim

aldığım her nefesi seninle alıp veriyordum

içimdeydin artık

ve inan hiç kolay olmamıştı içime düşüşün

ve o an işte o an ben bu kadar savunmasızken

acı çıka geldi

hazırlıksız yakalamıştı beni

yenilmemek elde değildi

ansızın vurdu beni

olan olmuştu artık kalbim ellerindeydi

aşkın,tutkunun yerini alan acı

eriyip nefrete çeviriyordu kendini

ve ben herşeyden herkesten nefret ediyordum

sonra bir gün yine gözlerine baktım

eskiden aşkla baktığım gözlere baktım

gördüğüm duygusuz ve manasız gözler

bir anda söndürmüştü içimdeki nefreti

şimdi düşünüyorum ne var içimde arda kalanlardan diye

biraz sevgi,biraz öfke ve kocaman bir boşluk

ama aşk yoktu artık

bir zamanlar yenildiğim aşk beni benden alarak gitmişti

kim bilir daha kaç can yakacaktı

belki acelesi vardı

bana geçerken uğramıştı