Bendeki Gönül

Bir tuhaftır bendeki gönül !

Eşek dikenine gül olmak ister bazen

Bazen kanat olup uçurur

ezilmesinler diye sürüngenler !

Gözyaşlarına mendil

körlere menzil

kuzulara çıngırak, zil...

Paramparçadır bendeki gönül !

Ağlayan çocukları güldürür beşiğinde

Sultanları bekletir eşiğinde

Yoksullara ziyafet verir bendeki gönül !

Bazen...

Bazen de

şaraba benzer

yıllanmış mahzende.

Sımsıcacık girir damarlarıma

nazik bir hanım eli gibi okşar beni...

Karanlık günlerimin

güneşidir bendeki gönül !

Dünyaya açılmış pencerem

Penceremin altında mis kokan gül

İstese de, istemese de

mutluluğu bana getirendir

bendeki gönül !