Benden Daha Çoktu Gözlerin

Kendimle buluşmalarımda

Kanar geceler uzak bir şehrin içine

Bir köşede sızar zaman

Sızlar yüreğim kuytusunda sevdanın..

Uzanıp dikenlerine yatağımın

Kalan bir kaç kelimeyi kanatıp - sana söylenmemiş –

Kan çekilmelerine sığınırım umutlarımın..

Unutmak dediğin

Özlemin, içinde erimesi değil mi zamanın..

Terkedip köklerini

Gezinir bir yaşlı ağaç dağlarda

Masamdaki kadeh ağlar da /

Aklıma düşer resminde kaldığım an

Ve vurulup düşüşü – gün ışığında –

Yaban tutkularımın...

İçimdeki çocuk tütsü yakar

Denizde seksek oynayan geceye / gözlerim yaşarır

Söz vermiştik

Yunusların sıçraması kadar kadar olmalıydı ayrılık

Sıçrayıp denize dönmesi kadar / en çok

Yoksa geriye ne kalır..

Kimsesiz bir yağmur düşer gözlerime

Notasız bir şarkı gezinir kulağımda

Bir deniz feneri irkilir kendi yalnızlığında

Derinlerimde bir sancı kıvranır

Bir kadın uzaklaşır düşlerimden / yokluğunda..

Bil ki hep / benden daha çoktu gözlerin

Öyle kalacak.

Seni çok özleyeceğim / güzel olacak...