Benden Giderken

en çok gözlerini sevdim

bana gelirken

yosun yeşili gözlerini,

içinde saf ve gizlenen masum çocuğu

sessizliğine gömülen yakarışlarını

arzu dolu bakışlarını,

ve o gözlere bakıp dalarken

içinde kayboluşluğumu sevdim

ve her kaybolduğumda derinliğinde

beni yine su yüzüne çıkaran

yeşil ve yüksek platolar kadar

engin yüreğini sevdim

bendeki tüm tabuları kıran

üstünde özgürce,

fütursuzca,çekinmeden

beyliğini sürdüren sevdanı sevdim

sonra,

kendi tabularını kurdun,

tüm giriş, çıkışlarımı kapatarak

yasaklar koyarak

sonra baktım ki

erimekte,çökmekte ruhum

yeşil gözlerinde kayboluyorum

siyahlarımla dibe çakılarak

ve yuvarlanıyorum yeşil platolarından aşağı

kaygılar, sıkıntılar çoğalıyor,sevdanın beyliğinde

ve

ve en son ellerinin ağına takılıp,yine kalıveriyorum

öylesine,çaresiz ve sessiz

ve en çok marifetli ellerini sevdim,bu yüzden

helal olsun

tuttuğunu koparmıştı sonunda

benden giderken