Beni Bir Sev

Uzattım ellerimi

Avuçlarımda uzak bir

ağustos gecesi

Ellerin çırıl çıplak

Ayaz vuruyor

Dokunduğu her yeri

Beni bir sev

Beni bir gül

Şebnemlensin yanaklarımda aşk

Kararırken ruhumda gün

Beni bir sev

Yıkıntılarımda bulduğum

Bir kuru ekmek gibi

Mert ve yoksul duruşum olsun

Kalbinde yurdum

Beni bir bul

Bak

Yüreğim bir sağanaktan

Zar zor kurtulmuş

Kuytusuzum

Bir gör

Bakışlarının körleşen karanlığında

Sıradanlığının silik

Alışılagelmiş cisimleri arasında

Beni bir gör

Rastlantının göz hizasında

Her hangilerin

Her neyselerin boşvermişliğinden

Söküp

Sana ait bir gülümseme ekle

Kimsessizliğime

Bir ses ekle

Yüzüme vurdukça aksi

Saten bir hayal usulca kaysın gözlerimde

Beni bir sev

Beni bir gül

Benimle öl dingin bir ömrü

Gamzelerinde uyuyalım yeni bir vuslata

Benimle gömül

Ah o ki

Susar yalnızlığımın yankısını

Yansız bir yorumla

Konuşur bir kelebeğin

Kanatlarında

Savrulur gibi dudakları

Dudakları

Dans eden iki yabancı

Umutlar kurtulsun

Dişlerinin zindanından

Kendiliğinden ve hür

Beni bir gül

Ah ben ki

Ruhun yedi kat derinlerine

Bir göz ucuyla inip

Bir söz ucunun saplandığı

Kıymık acısı dünleri

Tek tek bulup çıkaranım

Lakin

Ellerin

Ve ellerinde

Her şekle girmeye gönüllü

Ellerim

Henüz uzak iki iklim

Aralarında sırlı bir yemin

Tedirginlikten titreyen

O siyah tül

Beni bir gül

Değil mi ki sağır

Değil mi ki dilsiz

Değil mi ki sevgisiz kalmış

Bir zerre hayalin ardında

Her adım bir yıl

Her bekleyiş bir asır sürer

Doğrulur canımın özüne

Hiç kapanmayan bir çift göz

Arar âmâ umutlara

Kanacak bir çift söz

beni bir konuş

beni bir sev

velev ki

yalın bir gülümseyişin

yüzünde evrimleşen

mutluluk haliyim

hüzün benim

kır bir saç telinin dilinde

bir ağıttır

hikayemdeki kırılgan kimselerim

katmerli acılar açar

kanatlarımın koparıldığı yerlerde

dayanamaz da

buseler kondurur parmak uçlarıma

sevda meleklerim

beni bir dinle

beni bir sev