Benim İçin Üzülme

Kurban ben yanmaya alışkınım,

Aç kalmayı yıllar evvel öğretti yaşam,

Sığınakta korku içinde kimya kitabına sokunca başımı,

Yorgana sokarcasına korkularıma inat,

Ses çıkmasın diye dudaklarımı sıkı sıkı ısırıp kanatırken,

Gözlerimden yaş akınca öğrendim,

Güçlü olmayı, yaşama inatla sarılmayı

Ve

Yine kendimi inandırmayı da öğrendim.

Senin hayatıma girmeden evvel öğrendiklerimdir…

Ne senin günahın, nede başkalarının,

Bu olsa olsa benim ve bizim günahımız,

Doğduğumuz toprağın, geldiğimiz genlerin günahı,

Bir kolye gibi boynumuzda ,

Bir gölge gibi peşimizde taşımayı öğrendik,

Yalanda olsa gülüşmelerimiz ondandır,

Kurban sen benim için üzülmemeyi yavaşta olsa öğren,

Yoksa sen erirsin,

Bitersin,

Yanarsın

Sadece sevinçlerimi sev,

Üzülme gülüşlerimde ol..