Benim Kadar Kimse Sevmedi Değil mi Sevgilim

Alıp başımı gitsem bu şehirden

Ah bir gidebilsem senin olmadığın yerlere

Duvarlara başımı vurup vurup, ağlasam

Gözyaşımla doldursam, sel olup taşsam gittiğim yerde

Mehtabı seyrederken seni beklesem öylece

Sen gelmesen, adımı bile anmasan, yüzümü dahi unutsan

Karşımdan her geleni sen sanıp, koşsam ardından bezgince

Sonra, sonra bir yerlerde karşılaşsak sen beni tanımasan

Sensiz yaşayacağım bu son gün, deyip deyip beklesem

Sönsem harlasan, sönsem harlasan, o son gün hiç gelmese

Göçmen kuşların kanadında kalbimi göndersem

Kalp kalpsize, senin için attığını dili olsa da söylese

Ağlayarak, harlanarak, seni beklerken göçüp gitsem

Sakın adımı yazmayın mezarımın taşına

Bir gül bitecek, tam kalbimin olduğu yerde

Geleceksin, geleceksin bir gün mezarıma, hem de tek başına

Gülü kopartıp, koklayarak içine çektiğinde

İşte o zaman BEN düşeceğim yüreğine, BEN

Gözyaşlarınla mezarımı sulayacak, kalbime akacaksın

Son sözlerim gelecek aklına, hıçkırıklara boğulacaksın

Eğer bir gün beni ararsan, pişman olursan

Unutma ben hep senin gözyaşlarında olacağım demiştim

Şimdi dök bakalım dökebildiğin kadar beni kara toprağa

Seni benim kadar hiç kimse sevmedi değil mi sevgilim?

10/03/2017 CUMA 12:10