Benim Sevdam

Hatırımda kalan dünyaya değen gülüşündü

Bir de Gözlerinin ışıltısı vardı.

Yenildiğim yaslandığımdın

Aldandım; ama

Bu Benim sevgim, benim büyüttüğüm; derin sevdam

Sen bilmesen de olur, görmesen de!

Kime ne? En başta sana ne...

Yaşattığım sevdamın yanıklarına karışır gözlerimin yanılgısı

Asıl bana yaraşır bu yanıkların sargısı

Adı sen olmuş ya da elma kim karışır

Bu sevdanın adı yol

Tüketemediğim, bitiremediğim, dikenli bir yol

Bakarken bir başıma çaresizliğime

Ancak ayaklarıma veririm hesabını

Giderken bıraktığın izleri silerken kanattığım ayaklarıma

Oysa bir anlamı vardı bıraktığın izlerin

Ama! Şimdi tekerlekli sandalyede özürlü yüreğim.......