Benliğime Gölgen Çaldı

''En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir''

sen

gözlerin kömür

ah burcu burcu kokan çiğdemlerin anası

'sevgi davanın esasıymış' derler

öylede seni severdim Allah için...

eğer gözlerin körelmişse şafak vaktine

ve eğer yırtmışsan perdeleri mabedinde

ama yasaklı

ama kabahatli

ama pençeli

ama rüzgarla savruluyorsan deli deli

penceresiz

pervasız

ne denir akıl ve kalp senin

sırf bütünlüğümü bölmene sitemim

iki yürek sığar mı bir kalbe

söyle

ne gelir elden...

dur

gitme

hiç olmazsa bir nefeslik yol ver inanç bağrından

kim bilir savrulmalarınla

daha kaç şehir üstümüze yıkılır...

aslında koca bir hiç

beyaz sayfalara göktaşı gibi ağlaman

hem çoraksa döküntülerin

kim ağlar

kim sayar yok saydığın değerleri

unutup kendini

eğer kurşun ağırlığında düşmüşsen satırlara

ve

eğer sersefil eylemle ardında eser bırakmaksa zaferin

özde mayın gibi dışına yansır için

ne fena

kurban olmuşsan çetrefelli gönül esrikliğinle

üstelik şakıyorsan itibarsız yürek sesinle

ölmek için yaşar ya insan

yağlı urganla sarılmış boynun

başka ne denir

susmalı aslında

zaten bitmiş

tükenmişsin

hadi öfkemi unut gitsin

lakin

şehla bakar

neden görmez irislerin

yedi cihan içinde talan kömür gözlerin...

bilmem kaç nakarat eder ayrılık şarkıları

yüküm ağır

ben bilmem

benliğime düştü gölgen çaldın beni benden

-bir oyana bir bu yana

hani nerede sevdanın bereketi

ne demeli uyansın fikrin sabah yeliyle...

uyan

beni hiç düşünme

şekillenir telli turna gibi uçar gider öfkem

hiç söylenmemiş türkümle

ne yapayım yüreğimde saadetim

belki nağme nağme sızlar kederim

kederimde gizemim..

ama

şaşar şaşmaz

avazımda ayazım

davamda esasım

yumarım gözlerimi

yürürüm gün ışığıma

illede

yaşar zaferim

mesela

sebil gibi dostun yüreği dost iyi tanır beni

iyi bak kendine

bil

bil ki

hiç olmadığım kadar yokum gayretinde

biliyorum

dertle ağrımaz başım

gücüm yetene kadar öperim helâlimin alnından

ama bir kez olsun asil düşün

hani

her insan mehtaba ay çizmez mi avuçlarında dua

ve elbet sevdaya layık biçimde

söyle kaç eserle

daha kaç kere zedelersin hislerimi

ki tek gerçek bitimlik ömür

bende varış

düşünme

çare bende

çöle çevirmem gönlümü

yine severim seni

zira

vebâl de

nefiste senin

şimdi sen aşk diye beraat edersin

şimdi sen hoyrat rüzgarlarla bambaşka esersin

kömür gözlü esmer iyi bak kendine...

susmalı aslında...