Beş Vakit/Yatsı

İpince kolları ile dünyayı sarma uğraşında,

Yürüdü adı sanı belli olmayan kör bir mazide,

Kelepir ruhlar dükkanına denk geldi o sıra.

__

Kızıl sirenler uğuldarken ussal arbedelerde,

Trabzansız,sarmal bir merdiven dayadı göğe,

Kırkı çıkmış yağmurlara seslendi avaz avaz.

__

Rayların üzerinde bir yığın halinde tebessümler,

Bir oraya bakıp,bir de aynaya ve aynanın arkasına,

Düşünde oynattı süslü intiharları keyiflendi.

__

Saçlarından sayfa kopardı damarından çekti mürekkebi,

Beğenmedi parmaklarıyla yazdığı o tek tük dizeleri,

Bir çöp adam çizdi sonra, olmadı attı çöpe onu da.

__

En nihayetinde boylu boyunca uzandı bir mendireğin üzerine,

Kağıttan yapılan gemilerin yıldızlarda yanışını seyretti.

Yatsı idi,

Acaba bir beş vakit daha sislere bölüşülür müyüm diye düşündü.