Besbelli

ölümcül müydü acılarım

yok muydu kurtuluşu

bu yüzden mi seçmişti

kalbimi başlamak için yıkıma

oysa kendini sevdirerek girmişti kanıma

sanırım gözlerden bulaşıyordu insana

kaçıncı sarsıntısındaydım acaba

ve şarkılar mıydı ağrı kesicilerim

uyuşturucularım mıydı yoksa şarkılar

şarkılar kopuşum mu dünyadan

tüm duygularım ezildiği yıkıldığı halde

neden dolmaktaydı gözlerim

neden yoktu yolu unutmanın

neden yoktu nedenlere cevap

ya yediğim darbelere ne demeli

var mıydı onlarında kendilerince bir sebebi

boşvermeli boşvermeli ve ölümü beklemeli

kabul olmayan dualar değil de neydi

ve bu yakarışlar yine adressizdi

doğru olan tek şeyse ;

acıyı sadece daha büyük olanı unutturuyordu

besbelli.

DURDU MEHMET ÖZDEMİR