Beşinci Mevsim Senfonisi

Hangi kelimelerle anlatsam

ne kadar feryat etsem duyulur sesim.

Şehrin tüm ışıklarına inat

nasıl da zifirilerde yüreğim.

Daha sabaha çok var

Yıldızlarla kayıp gidiyor biz'li dileklerim.

Yeminimsin içimde

bilinmeyenim.

Gözlerime resmettim seni

Bir nefes gibi adın,

dudağımın boşluğunda harf harf.

Yaşanmamış bir aşk bu

yaşanamamış

Okunmamış mektuplar gibi

yazılmış.

Bir damla gözyaşı ile gecenin hüznünde sevdik

Günah yastığına değmedi başımız

Yaşamak da unutmak da

ölmemek gibi imkansız.

Aldırmasak artık kim ne der, ne doğru ne yalan

Aşk yanığı yüreğimize sürsek, iyi gelir mi zaman.

Çocuk kırılganlığında yüreğim

Şafak söküyor

Yeni bir güne soyunmalıyız artık

Hayallerimizin kollarına bırakıp biz'i

yine sahte kimliğimizle.

Okyanus ortasında çaresizliğim

Denizler taşar haykırırsa isyanını yüreğim;

doğrular içinde yanlış

beyazlar içinde siyah bir ben miyim.

Gözyaşlarımı bırakıp yüreğimdeki ateşe

Beşinci mevsime asıp vuslatı

Değmeden yorgun tenime gün/ahlar

Gerçeğinde kaybolan hayallerimle

Kapatıyorum dünya gözümü.

Umutlarımla yıkayın beni

Ege'nin mavilerinde.

Şiirlerimle gömün

Anılarımın bittiği yere...