Beyaz Empire

İçimdeki küllü ecsad'ı kutsayacaksa aşk'ın

Şuan şerrimden feragat etmeye hazırım

Kırmızı pantolonlarıyla çini döşenmiş sokaklarda koşturan çocukların

Gülüşmeleri bile kulağıma lanetli

Kudurmuş köpeklerin salyalarından akan hıçkırıklarımı

Somurtgan soytarılar kirletti diye

Mecburi değil bu sessizliğe boyun eğişim

Bilinçli susuyorum yokluğunun gölgesi karşısında

Öyle ya

Zarif ve mağrur olmalıydı sadakatimin mehri

'Çapraz ateşte yandı sayıkladığımız tüm aşk sözcükleri'

Sen sus

Senin yerine ben hesap soracağım hayatdan

Yüzlerini un'a bulamış kadınlar hatırlıyorum geçmişimde

Gözyaşları akınca uzun yollar olurdu yanaklarında

Gençliğimin tenhalığında

Parmak uçlarımda çok yürüdüm o yollardan

Sayfalarında aşk lekeleri olan kitapta tutkulu ayetler ezberledim

Gece rüyalarımın topal hırsızı oldu

Mezarımdan çaldığı bir avuç toprakta oyuncaklarımı gömdü

Dilimdeki kurak sevmeler yağmurları şuursuz sevmemin kanıtı oldu

Denize her meylettiğimde istisnasız utandım

Yere dökülen yapraklar battı ayaklarıma

O da yetmedi

Yaşlılığım köklerini ellerimi baltaladım

'Ayrılığın çetelesini tutmaya Pazartesiden başlayacağım'

Sen yine susmaya devam et

İçinden göç eden kuşları sana yine ben döndüreceğim

Sol yanağımdaki gamzene özlemini doldurduğum gün

Çocukluğumun kanı olmayacaktı ellerimi ısıtan

Gecenin bilmem kaçında dirseğime oturan acı gibi

İçime çöreklenmeyecekti aç kalan umutlar

Yalnızlığım beyaz Empire

Narkozsuz yaşadığım yokluğunun tanığı

Ben ne kadar unutmak istesem de

Anason kokulu kemanın sesi hatırlatıyor hep bana seni

'Enfiye kutusunda sakladığım yaslarımı görmezden gel'

Ve sen yine susmaya devam et

Senin yerine ben ağlayacağım erken gelen ölüme...