Beyaz Sayfa

bu girdabı ağaçların

dayanılacak gibi değil

karşımdan gelen adsız umudun yüzünü

hep unutuyorum

bulvarlar boyu unutkanlık

o yanılgıda kalmak bir de

ses etmeden

rengini ezberliyorum ayrılığın

başka bir şey ifade etmiyor

güneşe kırık bakmak

uzaklarda da olsan

sen sen misin

yarının tadı böyle içten yitik

çizgi çizgi

aradığım o yokluk

doğru ya

yokluğun da bir tanımı olmalı

neyi aradığını bilmeli

ilkyaz sarhoşluğundan ötede durmalı

bu sayrılık

akılda acısı anne özlemi gibi buruk belki

yıpranmış bir saç teli anılı

bir köşede hırka

çamaşır kokusu

unutmamak için kapamak gözlerini

aynı anda hepsinde olmak arzusu

kalmak hıçkırıklı o pencere anısında

gülmeyi noktasız sevebilmek

beyaz safya çocukluğum benim

gidenlere düşkün ilkyazlı hallerim

geleceğim...